Wendy Labs Inc. właśnie udostępniło w modelu open-source projekt Wendy – narzędzie wiersza poleceń (CLI) i platformę deweloperską, którą twórcy dumnie nazywają „systemem operacyjnym dla fizycznej AI”. Cel jest ambitny: okiełznanie notorycznie uciążliwego procesu tworzenia oprogramowania na urządzenia brzegowe (edge hardware), takie jak NVIDIA Jetson czy Raspberry Pi, i nadanie mu lekkości znanej z nowoczesnego cloud developmentu. Mówiąc prościej: koniec z rwaniem włosów z głowy przy konfigurowaniu toolchainów do cross-kompilacji.
Wendy oferuje ujednolicone CLI do budowania aplikacji napisanych w Swifcie, Pythonie, Ruście i TypeScriptcie, automatycznie zamyka je w kontenerach Docker i wysyła na urządzenia oparte na architekturze ARM. Głównym atutem narzędzia jest całkowita abstrakcja różnic architektonicznych – programista pisze kod na swoim natywnym systemie macOS lub Linux, a na docelowy sprzęt wypycha go jedną prostą komendą. Platforma chwali się też pełnym wsparciem dla zdalnego debugowania przez LLDB, co w świecie systemów wbudowanych (embedded) jest luksusem, na który dotąd mało kto mógł sobie pozwolić. Kod źródłowy projektu jest już dostępny w serwisie GitHub.
Dlaczego to ma znaczenie?
Dla inżynierów budujących nową generację robotów i inteligentnych urządzeń, „zysk” z przejścia na Wendy to przede wszystkim drastyczne obniżenie progu wejścia i znacznie płynniejszy cykl deweloperski. Zamiast spędzać długie dni na walce z kapryśnym środowiskiem budowania, można – przynajmniej w teorii – uruchomić złożoną, wielojęzyczną aplikację AI na docelowym sprzęcie w zaledwie kilka minut. „Koszt” jest jednak taki, że decydujemy się na nową, wciąż niezweryfikowaną w boju warstwę abstrakcji od raczkującej firmy. Choć projekt jest open-source, jego ekosystem przypomina na razie wyludnione miasteczko w porównaniu do ugruntowanych rozwiązań rynkowych. Mimo to, w fazie szybkiego prototypowania, Wendy składa kuszącą obietnicę: mniej użerania się z narzędziami, a więcej faktycznego tworzenia.
